Veel kinderen wonen naast elkaar, maar kennen elkaar niet

MijnMoerwijk Magazine 200 jaar Koninkrijk Yasmine Qountich - Veel kinderen wonen naast elkaar, maar kennen elkaar niet

De troonrede van Yasmine Qountich

Yasmine Qountich is de jongste Moerwijker met een troonrede. Als woordvoerder van de Kinderraad Moerwijk neemt ze het op voor de kinderen in haar wijk. Voor die groep wil ze meer leuke speelplekken dichtbij hun huizen zodat er vaker samen kan worden gespeeld.


Yasmine woont haar hele leven in Moerwijk. Dat is inmiddels alweer 13 jaar. Als oudste dochter van het gezin probeert ze haar broertje Mohamed (7) en zusje Racha (3) te laten zien dat leren leuk is en dat het voor de toekomst belangrijk is. “Op de basisschool was ik helemaal niet zo bezig met ‘later’, dat is inmiddels wel veranderd. Nu weet ik dat ik mijn best wil doen, voor mezelf”.

Yasmine heeft de smaak van het leren te pakken gekregen en dat heeft meteen resultaat gehad. Van vmbo-t maakt ze de overstap naar een havo-klas. “Het eerste jaar op de middelbare school was best wel zwaar. Ik was vroeger niet goed in ‘woordenschat’ en begrijpend lezen, maar dat is gelukkig anders geworden. Ik weet eigenlijk niet waarom, misschien omdat ik nu pas besef dat leren belangrijk voor me is. Voor een betere toekomst”.

Een concreet doel heeft Yasmine nog niet voor zichzelf gesteld. “Ik vind talen leuk, daar ben ik nu ook best goed in. Maar we moesten bijvoorbeeld ook een flipperkast maken dit jaar. Ik snapte niet goed waarom en vond het ook niet zo leuk… Wat ik later wil worden, weet ik echt nog niet. Mijn ouders zijn in elk geval heel blij en trots dat het goed gaat op school. Volgens mijn vader is het ’t mooiste cadeau dat ik mijn best blijf doen. Niet voor hem, maar omdat ik het zelf wil”.

‘Kinderen bij ons in de buurt gaan eigenlijk niet zo vaak naar buiten’

Wiebelding

Door alle studie-uren is Yasmine weinig aan spelen toegekomen. Daarbij was ze ook druk als vrijwilliger in de Kinderwinkel waar ze andere kinderen met huiswerk hielp. Daarvoor kreeg Yasmine een Haags Jeugdlintje. “Vriendinnetjes vroegen me wel of ik ook naar buiten kwam, maar vaak kwam ik moe thuis of had ik huiswerk. Kinderen bij ons in de buurt gaan eigenlijk niet zo vaak naar buiten: in onze tuin bij de Van Baerlestraat heb je twee schommels en zo’n wiebelding (een wipkip gemaakt met een brommer-onderdeel, red.) en verder alleen maar groen. Voor oudere kinderen zoals ik is er niet veel te doen”.

De tuin mag van Yasmine dus wel een opknapbeurt krijgen. Maar ze weet dat er ook buren zijn die bang zijn dat de jongeren voor overlast zullen zorgen. Daar is Yasmine niet op uit; zij wil vooral dat de nieuwe generatie Moerwijkers meer met elkaar gaat samendoen. “Veel kinderen wonen naast elkaar, maar kennen elkaar niet. Ook is het zo dat kinderen van hun ouders niet naar pleintjes in de wijk mogen vanwege het drukke verkeer en de grotere jongens. Ik zou het daarom fijn vinden als er dichtbij de huizen waar kinderen wonen leuke plekken zijn waardoor kinderen meer met elkaar kunnen buitenspelen”.

Nachtmannen

Iets anders dat Yasmine graag opgelost ziet, is de overlast die ‘de mannen in de nacht’ veroorzaken. “Ik ga niet zomaar over mensen oordelen, dat wil ik niet, maar als ik heel eerlijk ben, vind ik het soms best een beetje eng in de wijk. Laatst hebben ze dure spullen gestolen uit de auto van mijn vader. Dat is hem wel vaker overkomen en hij is niet de enige. Het zijn niet alleen auto’s waarin wordt ingebroken, ook bij winkels gebeurt het. Dat maakt dat het wel gevaarlijk is hier…”.

Desondanks blijft Yasmine het liefst nog jaren in Moerwijk wonen. Maar of dat op de plek is waar ze nu woont? “We hebben een huis met drie kamers en zijn met z’n vijven. Dat is best krap. We zouden dus best een iets grotere woning willen, het liefst in de buurt van waar we nu wonen. Hier hebben mijn ouders vrienden en bekenden, we kennen de plekken en weten in Moerwijk de weg. Mijn moeder zegt dat als je ergens anders naartoe gaat, je weer helemaal opnieuw moet beginnen terwijl we thuis zijn in Moerwijk. Daar ben ik het wel mee eens”.

‘Als ik heel eerlijk ben, vind ik het soms best een beetje eng in de wijk’

Fotografie: Roos Koole